شومان

روبرت شومان ( ۱۸۵۶ – ۱۸۱۰ ) یکی دیگر از آهنگسازان برجسته دوره پر شکوه رومانتیک و البته نوازنده ناکام پیانو است . آثار شومان به آثاری خودنگارانه معروف‌اند . چون که معمولا با عنوان ، متن و یا برنامه‌ای توصیفی همراه هستند . او به شعر و آواز هم علاقه بسیاری داشت و به خاطر همین ، این استعداد را در قطعه‌های پیانویی و آواز‌های بسیار بدیع و شگفت انگیز نشان داده است . جالب است بدانید که شومان در مقام و کسوت یک نویسنده و منتقد با استعداد ، تعداد زیادی از آهنگسازان پیشرو زمان خود را کشف کرد و باعث شد که به شهرت دست یابند .

او در تسویکاو ( Zwickau ) ، از شهر‌های آلمان متولد شد . پدر روبرت شومان ، یک کتاب فروش بود و همین باعث شد تا او عشق به ادبیات را از پدرش به ارث ببرد . در جوانی ، خود را به سرودن شعر ، ساختن قطعات کوتاه و نواختن پیانو مشغول کرد . شاید بتوان گفت متاسفانه به خاطر مادرش و جلب رضایت او ، در دانشگاه لایپزیگ ، حقوق را به عنوان رشته تحصیلی خود انتخاب کرد . اما چون عشق و علاقه زیادی به موسیقی داشت ، به ندرت در کلاس‌های دانشگاه حاضر می‌شد و بیشتر وقت خود را صرف ادبیات و موسیقی می‌کرد . در تصویر زیر ، خانه‌ای را که او در آن متولد شد ، می‌بینیم :

شومان

شومان و رویای نوازندگی پیانو

شومان بیست ساله ، تصمیم گرفت تا نوازنده‌ای برجسته و حرفه‌ای در پیانو بشود با اینکه سن بیست سالگی ، شاید برای نوازنده شدن کمی دیر به نظر برسد . در همان دوران بیست سالگی ، انگشتان دست راستش دچار آسیب‌های جدی شد و برای معالجه از دستگاه‌های خاصی برای کشش انگشتان و تقویت آن‌ها استفاده می‌کرد . اما در نهایت این تلاش‌ها ، به بهبودی او کمکی نکردند و یکی از انگشتانش برای همیشه فلج شد و برای همیشه رویای نوازنگی را از ذهن خود دور کرد . اما روبرت شومان ، اراده خود را در آهنگسازی حفظ کرد طوری که خطاب به مادر خود اینچنین گفته : ” نگران انگشت من نباش . بدون آن هم می‌توانم آهنگسازی کنم ” .

از بیست تا سی سالگی ، آثار پیانویی فراوان و شاعرانه‌ای ساخت که حتی بسیاری از آن‌ها ، بخش مهمی از رپرتوار پیانیست‌ها به شمار می‌آید . شومان به خودنگارانه بودن ساخته‌های خود اعتراف داشت و بسیاری از افراد آثار او را بیش از اندازه نا متعارف و بسیار شخصی می‌دانستند . او در مورد این ویژگی آثارش اینچنین می‌نویسد : ” من ازهرچه در جهان جریان دارد ، مثل سیاست ، ادبیات ، انسان‌ها و … تاثیر می‌گیرم . روی آن‌ها یه شیوه خودم تامل می‌کنم و بعد از آن احساسم را در قالب موسیقی بیان می‌کنم ” .

روبرت شومان در طول این ده سال ، برای اینکه موسیقی ناب و ارزشمند را ترویج و با آثار کم ارزش رایج در مجامع و محافل عمومی و بازاری مقابله کند ، مجله‌ای به نام مجله نوین موسیقی ( Neue Zeitschrift für Musik ) را بنیان گذاری ومنتشر کرد . این مجله ، به عنوان رسانه‌ای پر نفوذ و تاثیر گذار ، حاوی نقد‌های مثبت و ستایش کننده‌ی او در مورد آهنگسازان سنت شکنی مثل شوپن و برلیوز بود . نمونه‌ای از این مجله را در تصویر زیر می‌بینیم :

شومان

شومان و زندگی مشترک با کلارا ویک

در آن دوره‌ای که روبرت شومان درس پیانو می‌گرفت ، با دختر استادش به نام کلارا ویک که از شاگردان ممتاز پدرش هم بود ، آشنا شد . در موقع این آشنایی ، او هجده ساله و کلارا نه ساله بود . کلارا ویک از همان سن کم پیانیستی سرشناس به شمار می‌آمد . او در سن هفده سالگی ، بر خلاف مخالفت ‌های شدید پدرش که نمی‌خواست او به خاطر ازدواج با موسیقیدانی بی نوا ، از نوازندگی درخشان خود باز بماند ، به نامزدی روبرت شومان در آمد . در نهایت ، این ازدواج ازدواجی موفق بود که حاصلش ، هشت فرزند داشت . کلارا ویک شومان ، خود نیز آهنگساز هم بود و شایسته ترین اجراکننده آثار همسرش هم به شمار می‌آمد و باعث شد تا بسیاری از آثار شومان به مردم شناسانده شود .

شومان

خلق و خوی او طوری بود که نمی‌توانست سمت ثابتی در موسیقی برای خود در نظر داشته باشد . فقط مدت کوتاهی در کنسرواتوار لایپزیگ به تدریس مشغول شد . در شهر دوسلدورف هم به خاطر ناتوانی در مهار ارکستر و گروه کر ، در سمت سرپرست موسیقی آن شهر هم موفق نبود . در آخرین سال‌های عمرش هم سلامت روانی و جسمانی او ، مختل شد طوری که در سال ۱۸۵۴ ، قصد خودکشی به داخل رود راین را داشت و به در خواست خود به آسایشگاه روانی فرستاده شد که دو سال بعد در همان جا درگذشت .

شومان و آثارش

استعداد فراوان و نبوغ او بیشتر در آواز‌ها و قطعات پیانویی کوتاهش ، در قالب‌های مشخص و دسته بندی شده‌‌ای نمود دارند . عناوین این دسته بندی‌ها ، بیشتر شامل کاناوال( Carnaval ) ، صحنه‌های کودکی ( Kinderscenen ) ، قطعه‌های شبانه ( Nachtstücke ) ، عشق شاعر ( Dichterliebe ) و قطعه‌های فانتزی ( Fantasiestücke ) هستند که بیانگر تخیل و بینش او برای ما می‌باشند . در نهایت ، می‌خواهیم با هم یکی از آثار شومان را به نام  Kinderszenen Op.15 No.7 با هم بشنویم :


منبع : برگرفته از کتاب درک و دریافت موسیقی – نوشته راجر کیمی ین

نویسنده :

احمدرضا مرادی هستم . با افتخار و با تمام وجود سعی دارم تا مطالبی مفید و کاربردی برای شما در زمینه موسیقی فراهم کنم .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *