وردی

ژوزپه وردی ( ۱۹۰۱ – ۱۸۱۳ ) اپرا نویس محبوبی به شمار می‌آمد . او در دهکده‌ای کوچک در ایتالیا به دنیا آمد . پدرش مسافرخانه‌چی بی سوادی بود که در فقر زندگی می‌کرد . وردی ده ساله بود که برای تحصیل در رشته موسیقی به مدرسه‌ای در شهر بوسِتو رفت . از آنجایی که فقیر بود ، یکشنبه‌ها برای اینکه کفش‌هایش سالم بمانند ، آن‌ها را به دست می‌گرفت و مسافت ۵ کیلومتر را با پای برهنه طی می‌کرد تا به کلیسای دهکده برسد و ارگ بنوازد . در تصویر زیر خانه‌ای را که او در آن به دنیا آمد ، می‌بینید :

وردی

یک حامی ثروتمند وردی را به خانه می‌برد و خرج و مخارج تحصیل او را در شهر میلان تقبل می‌کند . بعد از گذراندن تحصیلاتش ، به بوستو بازگشت و سمت سرپرستی موسیقی آنجا را گرفت . بعد از اینکه توانست به وضع مالی خود سامان دهد ، با دختر حامی‌اش ازدواج کرد . از آنجایی که شهر بوستو ، کوچک و امکانات آن محدود بود ، نیاز‌های هنری وردی برآورده نمی‌شد . پس تصمیم گرفت با پارتیتور اولین اپرایش به نام اُبِرتو ، به شهر میلان برگردد . این اثر او به کمک یکی از دوستانش در اپراخانه لااِسکالا ( تصویر زیر – نمای کنونی ) که مهم‌ترین سالن اپرا در ایتالیا محسوب می‌شد ، به اجرا درآمد . از اثر او استقبال چندان چشمگیری نشد . اما مقدمه‌ای بود برای قرداد سه اپرای دیگر .

وردی

وردی و اتفاقاتی ناگوار

وردی داشت کم کم به آینده هنری خودش امیدوار می‌شد که اتفاقات بدی برایش افتاد . همسرش بیمار شد و درگذشت . به دنبال این اتفاق ، خانواده او به کلی از هم پاشید . چون که دو فرزندش هم دو سال پیش از میان رفته بودند . قبل از این اتفاق ، مشغول نوشتن یک اپرای کمدی بود که در نهایت آن را به پایان رسانید . اما این اثر با تمسخر شنوندگان رو به رو شد و الهام بخش نبود . در نهایت وردی با دلسردی تمام ، سوگند خورد که دیگر اثر جدیدی نسازد . اما در نهایت از تصمیمش منصرف شد .

در دوره او ، ایتالیا با اتریش در جنگ بود . برخی از آثار او در مورد همین جنگ و رهایی مردم ایتالیا از سلطه اتریش بود . حتی بعضی از آثارش به سرود آزادی خواهانه و ملی مبارزان ایتالیا تبدیل شد .

وردی پس از اینکه موفقیت‌هایش ، باعث ثروتمندی او شد ، توانست ملکی در بوسّتو بخرد . در سال ۱۸۶۱ نماینده اولین مجلس ایتالیا بعد از یکپارچه شدن این کشور شد . به مناسبت افتتاح آبراه سوئز ، اپرایی با نام آیدا ساخت که برای ساختش به او پیشنهاد داده بودند و به واسطه این اپرا ، به نوعی مطرح ترین شخص در ایتالیا به شمار می‌آمد . در سن هفتاد و سه سالگی با ساخت اپرای اتلّو به موفقیت بزرگی رسید و در هفتاد و نه سالگی هم دومین اپرای کمدی خود را با نام فالستات بعد از شکست اولی در پنجاه سال پیش به پایان رسانید . مخاطبان اکثر آثار او مردم عامه بودند . کسانی که اپرا جزئی از سرگرمیشان بود . آثار او اغلب پر شور هستند ولی پایانی جدی و نسبتا غم‌انگیز دارند .

منبع : برگرفته از کتاب درک و دریافت موسیقی – نوشته راجر کیمی ین

نویسنده :

احمدرضا مرادی هستم . با افتخار و با تمام وجود سعی دارم تا مطالبی مفید و کاربردی برای شما در زمینه موسیقی فراهم کنم .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *